139. కులోత్తీర్ణా, భగారాధ్యా, మాయా, మధుమతీ, మహీ గణాంబా, గుహ్యకారాధ్యా, కోమలాంగీ, గురుప్రియా

  

కులోత్తీర్ణా, భగారాధ్యా, మాయా, మధుమతీ, మహీ 
గణాంబా, గుహ్యకారాధ్యా, కోమలాంగీ, గురుప్రియా ॥ 139 ॥

714. కులోత్తీర్ణా

కులము అంటే ఇంద్రియముల సమూహము. ఆ ఇంద్రియముల ప్రభావము నుండి 

ఉత్తీర్ణులను చేయునది కులోత్తీర్ణా. ఉత్తీర్ణులను చేయడమంటే ఉద్ధరించడమే. 

దేవీ తత్త్వము గురుశిష్య పరంపరగా తెలియవలసినదే కానీ, గ్రంథపఠనము వలన అర్ధము కాదు, 

అది పరమగుహ్యము అని ముందు నామాల్లో చెప్పుకున్నాం. 

దేవీ తత్త్వము ఇంద్రియములకు గోచరించదు, అది ఇంద్రియాతీతమైన తత్త్వము. 

ఇంద్రియములు బాహ్యప్రపంచాన్ని మాత్రమే పరిచయం చేస్తాయి. 

ఇంద్రియాలను జయించినప్పుడే దేవీ తత్త్వాన్ని అర్ధం చేసుకునే అర్హత లభిస్తుంది.  

ఇంద్రియాతీతమైన నిగ్రహం కలగాలంటే, మనసుని అదుపులో ఉంచుకోవాలి. అప్పుడు

సాధకుడు అంతర్ముఖుడౌతాడు. అంతరంగంలోని ఆ పరంజ్యోతిని దర్శించగలుగుతాడు. 

ఆ విధంగా సాధకుడిని ఇంద్రియాలనే అడ్డంకులను దాటించి, ఇంద్రియ కులసమూహము

నుంచి ఉద్ధరించి, ఉత్తీర్ణులను చేసేది పరమేశ్వరి. 

అందుకే అమ్మను ఈ నామంలో కులోత్తీర్ణా అంటున్నాం. 

కులము అంటే తాత తండ్రుల నుంచి పరంపరగా వచ్చేది అనే అర్ధం కూడా వుంది. 

సాధకుడిని ఆ సంసార బంధనాల నుంచి విడిపించి ఉత్తీర్ణత ఇచ్చేది కూడా పరమేశ్వరియే. 

దేహంలోని ప్రతి చక్రము వద్దా ఉపాసనా సంబంధమైన కులములున్నాయని చెప్పుకున్నాం కదా.   

సాధకుడిని కింది చక్రముల స్థాయి నుంచి ఊర్ధ్వానికి తీసుకుని వెళ్ళేది కులోత్తీర్ణా. 

ఉపాసకుల ఊర్ధ్వగమనానికి దోహదపడుతున్న, ఆ కులోత్తీర్ణ కు వందనం. 

ఓం శ్రీ  కులోత్తీర్ణాయై నమః 

715. భగారాధ్యా

భగము అంటే నిఘంటువులో శ్రీ, వీర్యము, యోని, ఆదిత్యుడు అనే అర్ధాలున్నాయి. 

ద్వాదశాదిత్యులలో భగుడు అనే సూర్యుడు వుండే మండలంలో ఉపాసింపబడే దేవత అని అర్ధం. 

రహస్యమైన ఆరాధనలకు సూర్యమండలం ఆధారం. ఆ సూర్యమండలములో 

ఆరాధింపబడునది భగారాధ్యా. సూర్యుని చేత ఆరాధించబడినది భగారాధ్యా. 

వామాచారులు యోనిపూజ చేస్తారు. అట్టి పూజలచే ఆరాధింపబడునది అని ఒక అర్ధం. 

త్రికోణాత్మకమగు పదకొండవ అచ్చు 'ఎ'.  ఏకారమును ఆధారబీజముగా వాడి చేసే ఉపాసనను  

భగారాధన అంటారు. కనుక, ఏకారముచే ఆరాధింపబడునది భగారాధ్యా. 

సూర్యమండలములో రహస్యముగా సేవింపబడు, ఆ భగారాధ్య కు వందనం.  

ఓం శ్రీ భగారాధ్యాయై నమః  

716. మాయా

మాయా స్వరూపురాలు కనుక, ఈ నామంలో మాయా అని అమ్మను పిలుచుకుంటున్నాం. 

మాయ అంటే, కంటికి ఎదురుగా వున్న విషయాన్ని కూడా తెలియనట్లు చేసే శక్తి. 

దేవీ పురాణంలో మాయ అంటే, విచిత్ర కార్యములను చేయునది, ఊహించ శక్యము కాని 

ఫలితములను ఇచ్చునది, గారడీ వలే, స్వప్నము వలే కనుపించునది, అని చెప్పారు. 

వరాహపురాణంలో ఈ మాయారహస్యం గురించి సవివరంగా విష్ణువు భూదేవితో చెప్పినట్లు వున్నది. 

మేఘాలు వర్షించటం, జలప్రళయాలు, అకాలములు రావడం, చంద్రునిలో వృద్ధి, క్షీణతలు, 

మొదలైనవన్నీ తన మాయయే అని విష్ణువు భూదేవితో చెప్తాడు. 

భక్తి తంత్రములో, భగవంతుని శక్తియే మాయ. జడమైన మాయ, భగవచ్ఛక్తి వలన మాత్రమే 

క్రియాకరణ సామర్ధ్యమును పొందింది అని చెప్పబడినది. 

భగవచ్ఛక్తి స్వరూపం అయిన, ఆ మాయ కు వందనం. 

ఓం శ్రీ మాయాయై నమః  

717. మధుమతీ 

మధుమతీ అంటే మధువు కలది. పుష్పాలలో మధువు ఉంటుంది. ఆ మధువు చేత పూజిస్తే, 

అమ్మ తృప్తి చెందుతుంది. మధువు అంటే కల్లు, తేనే, పుష్పరసము అనే అర్ధాలున్నాయి. 

దేవిని వీటితో పూజించినవాడు రూపవంతుడవుతాడని వేదములో చెప్పబడింది. 

మధుమతీ అనేది ఒక వృక్షవిశేషం. మధుమతీ అనేది ఒక వైదిక విద్యాస్వరూపం.

మధుమతీ అనే నదీ స్వరూపురాలు. మధుమతీ అనేది ఒక యోగ విభాగం. 

యోగశాస్త్రములో నాలుగు రకాలైన యోగులను గురించి చెప్పారు. ఆ నాలుగవ యోగికి మధుమతీ 

అని పేరు. మధుమతి అనే యోగి, యోగజ్ఞానం వలన సంసారసాగరం నుండి తరింపబడతాడు. 

కనుక, మధుమతికి సంసార తారిక అని కూడా పేరు. 

చాందోగ్యోపనిషత్తులో మూడవఅధ్యాయంలో, మధు విజ్ఞానం గురించి చెప్పారు. 

వేదములు పుష్పములు, అందలి పుష్పరసములు అమృతములు, సూర్యుడు దేవతలకు 

మధువు వంటివాడు. ఆతని కిరణములు మధునాడులు అని చెప్పారు. 

సూర్యుడికి దేవతలను తృప్తి పరచే శక్తి వుంది. సవితృ శక్తి అయిన సావిత్రియే పరమేశ్వరి. 

అందుకే ఈ నామంలో అమ్మను మధుమతీ అంటున్నాం. 

మధువుతో పూజించేవారికి అమృత యోగాన్నిచ్చే, ఆ మధుమతి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ మధుమత్యై నమః   

718. మహీ

భూదేవీ స్వరూపురాలు అని అర్ధం. మహీ అనే నదీ స్వరూపురాలు. 

రహస్యమైన స్వరూపము అయినప్పటికీ, భూమి రూపములో వ్యక్తము అవుతున్నది అమ్మ. 

దేవీ పురాణంలో, మహత్తత్త్వమును అంతటా వ్యాపించి వున్నది కనుక మహీ అనే నామం 

వచ్చిందని, దీనినే ప్రకృతి అంటారనీ చెప్పారు.  

వేదాలలో అదితిని మహీ అనే దేవతగా చెప్పారు. భూదేవిని క్షమా అంటారు. 

పరమేశ్వరి కూడా క్షమా స్వరూపం కనుక, ఈ నామంలో మహీ అని చెప్పబడుతోంది. 

మహత్తత్త్వంగా ప్రకటితమవుతున్న, ఆ మహీ కి వందనం. 

ఓం శ్రీ మహ్యై నమః 

719. గణాంబా

గణాంబా అంటే గణములకు జనని. పరమేశ్వరి గజాననుడికి జనని.

ప్రమథగణాలకు అంబ. దేవగణాలకు అంబ. శక్తి గణాలు, శివగణాలు, కాపాలికా గణాలు  

వంటి అనేక గణాలకు పరమేశ్వరి ఆధారభూతమయినది. 

కనుక, ఆ లలితా పరమేశ్వరిని ఈ నామంలో గణాంబా అంటున్నాం.   

గణములకు తల్లి అయిన, ఆ గణాంబ కు వందనం. 

ఓం శ్రీ గణాంబాయై నమః 

720. గుహ్యకారాధ్యా

గుహ్యకులచే పూజింపబడునది అని ఈ నామార్ధం. 

గుహ్యముగా రహస్యస్థలమున ఆరాధింపబడునది అని ఇంకొక అర్ధం. 

గుహ్యకులు దేవయోనులలో పుట్టినవారు. గుహ్యకులు దేవాంశ సంభూతులు. 

యక్షులలో ఒక తెగ. కుబేరుడు, మణిభద్రుడు ఈ తెగకు చెందినవారు. 

వారిచే ఆరాధింపబడునది కనుక, అమ్మను ఈ నామంలో గుహ్యకారాధ్యా అంటున్నాం. 

గుహ్యమైన అంటే రహస్యమైన స్థలాలలో అర్చింపబడునది కనుక కూడా ఈ నామం వచ్చింది.  

సాధకులచే పంచకోశాలలో, షట్చక్రాలలో, సహస్రారంలో రహస్యంగా ఆరాధింపబడుతున్నది. 

కనుక అమ్మను గుహ్యకారాధ్యా అంటున్నాం. 

దైవాంశ సంభూతులచే రహస్యముగా ఆరాధన చేయబడుతున్న, ఆ గుహ్యకారాధ్య కు వందనం. 

ఓం శ్రీ గుహ్యకారాధ్యాయై నమః

721. కోమలాంగీ

కోమలాంగీ అంటే కోమలమైన, సుకుమారమైన అవయవములు కలది అని అర్ధం. 

అమ్మ నడుము ఎంత సన్నగా, సుకుమారంగా ఉంటుందో చాలాసార్లు చెప్పుకున్నాం. 

అమ్మ అందమైన కపోలాల గురించీ, అధరాలగురించీ, చుబుకం గురించీ చెప్పుకున్నాం. 

అందమైన కన్నులు, పలువరుస గురించి చెప్పుకున్నాం. అమ్మను అణువులో కెల్లా చిన్నది అని 

చెప్పుకున్నాం. ఈ లక్షణాలన్నీ కల దేవి కనుక, అమ్మ కోమలాంగీ. 

అమ్మ వేదస్వరూపం. వేదాంగాలు ఆరు. శిక్ష, వ్యాకరణం, ఛందస్సు, నిరుక్తం, జ్యోతిషం, కల్పం. 

ఈ షడంగాలతో ఏర్పడిన స్వరూపం కనుక అమ్మను కోమలాంగీ అంటున్నాం. 

న్యాసాంగ దేవతలైన హృదయదేవి, శిరోదేవి, శిఖాదేవి, కవచదేవి, నేత్రదేవి, అస్త్రదేవి అనే

కోమలులను అంగదేవతలుగా కలిగి వుంది కనుక కోమలాంగీ. 

కోమలమైన అంగములు కల, ఆ కోమలాంగి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ కోమలాంగ్యై నమః 

722. గురుప్రియా

గురువులను ఇష్టపడునది గురుప్రియా. గురుపత్నీ స్వరూపురాలు అని అర్ధం. 

పరమేశ్వరుడు ఆదిగురువు, ఆదినాధుడు, జగద్గురువు. పరమేశ్వరికి శ్రీవిద్యను బోధించినవాడు. 

సదాశివ సమారంభాం అని గురుస్తుతిని మొదలుపెడతాం. 

ఆ జగద్గురువైన శివుని భార్య కనుక శివానీని ఈ నామంలో గురుప్రియా అంటున్నాం. 

పరమేశ్వరికి గురువులన్నా, శ్రీవిద్యా ఉపాసకులన్నా ప్రీతి. కనుక ఆ జగజ్జనని గురుప్రియా. 

గురువులందు ప్రీతిని చూపే, ఆ గురుప్రియ కు వందనం. 

ఓం శ్రీ గురుప్రియాయై నమః 

------------భట్టిప్రోలు విజయలక్ష్మి

9885010650

     

138. సర్వోపాధి వినిర్ముక్తా, సదాశివ పతివ్రతా సంప్రదాయేశ్వరీ, సాధు, ఈ, గురుమండలరూపిణీ

   

సర్వోపాధి వినిర్ముక్తా, సదాశివ పతివ్రతా 
సంప్రదాయేశ్వరీ, సాధు, ఈ, గురుమండలరూపిణీ ॥ 138 ॥

708. సర్వోపాధివినిర్ముక్తా

ఆ పరమేశ్వరి అన్ని ఉపాధులనూ వదిలివేసింది అని ఈ నామానికి అర్ధం. 

సర్వగా అనే నామంలో అమ్మను సర్వరూపా అని చెప్పుకున్నాం. దానికి విరుద్ధంగా ఇక్కడ 

అమ్మకు ఏ ఉపాధీ లేదు అని చెప్పుకుంటున్నాం. అమ్మ ఏ ఉపాధి లోనికి ఒదగనిది అని అర్ధం. 

పరమేశ్వరి అన్నీ తానే, ఏదీ తాను కాదు అనే అర్ధాన్ని, ఈ సర్వగా, సర్వోపాధి వినిర్ముక్తా 

నామాలు చెప్తున్నాయి. శ్రీమాత అద్వైత రూపిణి, పరబ్రహ్మ స్వరూపిణి. 

ఏ పదార్ధముతోనూ భేదమూ, అభేదమూ చూపదు. 

ఉపనిషత్తులు ఈ విధంగా చెప్తున్నాయి. "ఒక చెట్టుమీద రెండు పక్షులు కూర్చుని వున్నాయి. 

రెండూ ఒకే రకమైన పక్షులు. అందులో ఒకటి తన కర్మఫలములను భుజిస్తూ వుంది, 

అది జీవాత్మ. రెండవది ప్రశాంతంగా కూర్చుని వున్నది, అది పరమాత్మ. ఈ రెండూ ఒక్కటే 

అయినా, జీవాత్మ అవిద్య, అజ్ఞానం వలన ఆ సత్యం గ్రహించలేకుండా వున్నది. తెలుసుకున్న 

నాడు జీవాత్మ పరమాత్మలో లయించిపోతుంది. అదే అద్వైతం." 

అమ్మ అద్వైత స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న వాడు, జ్ఞానియై ఆ పరమాత్మకు 

ఏ ఉపాధులూ లేవనే జ్ఞానాన్ని  పొందుతున్నాడు.  

  

అన్ని ఉపాధులనూ వర్జించిన, ఆ సర్వోపాధివినిర్ముక్త కు వందనం. 

ఓం శ్రీ  సర్వోపాధివినిర్ముక్తాయై నమః  

709. సదాశివపతివ్రతా

పరమేశ్వరి ఆ పరమేశ్వరునితో పంచసామ్యాలని కలిగి వున్నదని చెప్పుకున్నాం. 

పరమేశ్వర పరమేశ్వరీ తత్త్వాలు ఒక్కటే. ఒకే వస్తువు రెండు నామ రూపాల్లో తెలియబడుతోంది. 

ఎప్పటికీ పరమేశ్వరుడే పార్వతికి భర్త. అందుకే ఈ నామంలో అమ్మను సదాశివపతివ్రతా అన్నాం. 

ఎన్ని అవతారాలు మారినా, అన్ని జన్మలలోనూ పరమేశ్వరి ఆ సదాశివుణ్ణే వరించింది. 

మహాదేవుడిని అగౌరవం చేసాడని, తండ్రి అయినా, దక్షుని యజ్ఞం ధ్వంసం చేసింది. 

హిమవంతుడికి కూడా తనను శివునికి ఇచ్చి వివాహం జరిపించాలనే నియమం పెట్టింది. 

సదాశివుడినే ధ్యానిస్తూ నిద్రాహారాలు మాని తపస్సు చేసింది. పర్ణాలు అంటే ఆకులు కూడా 

తినకుండా తపస్సు చేసిందనే అమ్మకు అపర్ణ అనే నామం వచ్చింది. 

గజాసురుడు, భస్మాసురుడు వంటివారు బోళా శంకరుడిని ఇబ్బంది పెట్టిన 

ప్రతిసారీ శంకరుణ్ణి  కాపాడుకుంటూ వచ్చింది.  

ప్రళయకాలంలో కూడా  తాండవం చేస్తూ శివుడు, లయము చేస్తూ శివాని కలిసే వుంటారు. 

సృష్టి, స్థితి, లయ, తిరోధానము, అనుగ్రహము అనే పంచకృత్యాలలోనూ ఆ సదాశివుని వెన్నంటే 

ఈ సదాశివపతివ్రత వుంటుంది. శివునిలో అర్ధభాగం ఈ అర్ధనారీశ్వరి.  

శంకరుడే తన పతి అనే నియమంతో వున్న శంకర పత్ని, ఆ సదాశివపతివ్రత కు వందనం.  

ఓం శ్రీ సదాశివపతివ్రతాయై నమః  

710. సంప్రదాయేశ్వరీ

సంప్రదాయమునకు ఈశ్వరి ఈ సంప్రదాయేశ్వరి. సంప్రదాయము అంటే, సమ్యక్ ప్రదాయము. 

సంప్రదాయములందు సమర్ధురాలు. సంప్రదాయము చేత తెలియదగినది సంప్రదాయేశ్వరీ.  

శ్రీవిద్య గురువు అనుగ్రహము చేత మాత్రమే లభిస్తుందని చెప్పుకున్నాం. 

శ్రీవిద్య వంశానుగతముగా, గురు పరంపరానుగతంగా శిష్యులకు అందుతుంది. 

శ్రీమాత ఈ సంప్రదాయం ద్వారానే ప్రకటితమవుతున్నది కనుక, 

ఈ నామంలో ఆ జగన్మాతను సంప్రదాయేశ్వరీ అంటున్నాం. 

యోగినీ హృదయమందు, దత్తాత్రేయసంహిత మందు సంప్రదాయము అనే మంత్రాన్ని 

గురించి చెప్పారు. ఆ సంప్రదాయమనే మంత్రానికి అధిదేవత కనుక, 

అమ్మను ఈ నామంలో సంప్రదాయేశ్వరీ అంటున్నాం.  

సంప్రదాయముగా, పరంపరగా శ్రీవిద్యాప్రదానం చేస్తున్న, ఆ సంప్రదాయేశ్వరి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ సంప్రదాయేశ్వర్యై నమః  

711. సాధు 

సాధు అంటే తగినది, ఉచితమైనది అని అర్ధం. సంప్రదాయేశ్వరీ అనే నామంలో చెప్పిన

సంప్రదాయేశ్వరీ తత్త్వము తగినది, ఉచితమైనది అని ఈ నామంలో చెప్పుకుంటున్నాం. 

సంప్రదాయము చేత తెలియదగినది సంప్రదాయేశ్వరీ అను విషయము సరియైనది అని 

ఈ సాధు నామం తెలియచేస్తోంది. అమ్మ చేసే ఏ కార్యమైనా ఉచితము, యుక్తము, తగినది,  

సరియైనది అనే భావం ఈ సాధు శబ్దం ద్వారా తెలియబడుతోంది. 

యుక్తమైనది మాత్రమే చేయు, ఆ సాధు కు వందనం. 

ఓం శ్రీ సాధునే నమః   

712. ఈ

ఈ అంటే తురీయస్వరూపం. ఈ అంటే 'అస్య భగినీ' అనే అర్ధం భాస్కరరాయలు చెప్తున్నారు.  

అక్షరములలో "అ" అనే అక్షరమును నేను, అని భగవద్గీతలో ప్రకటించాడు భగవంతుడు.

కనుక, 'అ' అంటే నారాయణ స్వరూపం. ఆ నారాయణునికి భగినీ అంటే నారాయణి. 

అమ్మను ఈ నామంలో నారాయణ సహోదరి, పద్మనాభ సహోదరి అని చెప్పుకుంటున్నాం. 

"ఈం" కామకలాబీజము, మన్మధబీజము. సృష్టికి మూలమైన 'ఈం' శక్తియే దేవీ స్వరూపము. 

ఇది మిక్కిలి రహస్యమైన, గుహ్య విద్య. గురుముఖతః తెలియతగినది అని భాస్కరరాయలు 

చెప్తున్నారు. లిఖించలేని గుహ్యాతిగుహ్య మంత్రం ఇది.  

మన్మధ కళా బీజమైన, నారాయణ సోదరి, ఆ ఈ కి వందనం.  

ఓం శ్రీ యై నమః 

713. గురుమండలరూపిణీ

గురుమండలం అంటే గురు పరంపర. ఆ గురుమండల రూపంలో ఉంటుంది శ్రీవిద్య. 

"సదాశివసమారంభాం, వ్యాస శంకర మధ్యమాం, అస్మదాచార్య పర్యంతం, వందే గురు 

పరంపరాం", అని చెప్పుకుంటాం. దీనిని బట్టీ, శ్రీవిద్య గురు పరంపరగా, సంప్రదాయములో 

లభించవలసినదే కానీ, అన్యత్రా లభించదు అని తెలుస్తోంది. గురుమండలం ద్వారా తప్ప 

నేర్వలేనిది శ్రీవిద్య. పుస్తకములలో లిఖించలేనిది అన్నారు  శ్రీవిద్యను భాస్కరరాయలు.  

తండ్రి నుంచి పుత్రులకు, గురువు నుండి శిష్యులకు మాత్రమే లభించేది ఈ గుహ్యాతిగుహ్యమైన 

విద్య. అప్పుడు కూడా ఆ విద్యను ఆ గురువు లేదా తండ్రి రూపంలో అందించేది ఆ శ్రీమాతయే. 

బ్రహ్మాది దేవతలను దివ్యౌఘము, దేవర్షులను సిద్దౌఘము, భూలోక ఋషులను మానవౌఘము 

అంటాం. ఇదే గురుమండలం. ఆ గురుమండల రూపిణే పరమేశ్వరి. 

పరమేశ్వరుడు ద్వారా పరమేశ్వరికి, పరమేశ్వరి ద్వారా, పరంపరగా దివ్యౌఘమైన, 

ఉమా మహేశ్వరులకు, లక్ష్మీనారాయణులకు, వాణీహిరణ్యగర్భులకు, ఇంద్రాది దేవతలకు 

ఈ శ్రీవిద్య అందింది. వారి ద్వారా తరువాత సిద్దౌఘమైన సనకసనందాది సిద్ధులకు అందింది. 

వారి ద్వారా, మానవౌఘమైన విద్యారణ్య, గౌడపాద, శంకరభగవత్పాదులకు అందింది. 

వారి నించి వారి శిష్యులకు ఈ శ్రీవిద్య లభించింది. 

ఈ గురుపరంపర ద్వారా నేటికీ అర్హులైన వారికి శ్రీవిద్య అందుతూనే వున్నది. 

గురుమూర్తి రూపంలో, గురుమండలంలో, అర్హులైన వారికి కృపతో, శ్రీవిద్యను బోధిస్తున్న,  

ఆ గురుమండలరూపిణి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ గురుమండలరూపిణ్యై నమః 

------------భట్టిప్రోలు విజయలక్ష్మి

9885010650

    

137. దేశకాలాపరిచ్ఛిన్నా, సర్వగా, సర్వమోహినీ సరస్వతీ, శాస్త్రమయీ, గుహాంబా, గుహ్యరూపిణీ

  

దేశకాలాపరిచ్ఛిన్నా, సర్వగా, సర్వమోహినీ 
సరస్వతీ, శాస్త్రమయీ, గుహాంబా, గుహ్యరూపిణీ ॥ 137 ॥

701. దేశకాలాపరిచ్ఛిన్నా

దేశము చేత కానీ, కాలము చేత కానీ కొలుచుటకు శక్యము కానిది అని ఈ నామానికి అర్ధం. 

బ్రహ్మాది దేవతలకు కూడా ఒక ఆయుఃప్రమాణముంటుంది కానీ, పరమేశ్వరికి ఉండదు.  

పరమేశ్వరి ఆద్యంత రహితా కనుక కాలము చేత కొలవడానికి సాధ్యం కాదు. 

వయ్ససింత అని కాలముతో కొలవలేనిది, కొలవబడనిది అని భావం. 

కనుక అమ్మ కాల అపరిచ్ఛిన్నా అని స్పష్టమవుతోంది. 

ఇంతవరకూ లేదు అని చెప్పడాన్ని ప్రాగభావము, ఇక ముందు రాదు అని చెప్పడాన్ని 

ప్రధ్వంసాభావము, ఇక్కడ వుంది అక్కడ లేదు అని చెప్పడాన్ని అత్యంతాభావము,  

వీడు వీడు కాదు అని చెప్పడాన్ని అన్యోన్యాభావం అంటారు. అమ్మను ఈ అభావములేవీ 

వర్ణించలేవు. అందువలన అమ్మ దేశ అపరిచ్ఛిన్నా అనబడుతోంది. దేశము అంటే ప్రదేశము, 

క్షేత్రము. దేశ, కాలాలలో దేనితోనూ కొలవశక్యము కానిది, కనుక అమ్మను ఈ నామంలో 

దేశకాలాపరిచ్ఛిన్నా అంటున్నాం. 

ఏ కొలతలకూ పట్టుబడని, ఆ దేశకాలాపరిచ్ఛిన్న కు వందనం. 

ఓం శ్రీ  దేశకాలాపరిచ్ఛిన్నాయై నమః  

702. సర్వగా

అందరి యందు, అన్నిటి యందు, అన్ని వేళలందు, అన్ని స్వరూపాల యందు  వుండు 

శ్రీదేవిని ఈ నామంలో సర్వగా అంటున్నాం. 

వరాహపురాణంలో ఒక ఉదంతం వుంది. సృష్టి అనే దేవి శ్వేతపర్వతంపై తపస్సు చేస్తుంటే, 

ఆ తపస్సుకు మెచ్చి, బ్రహ్మ ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అప్పుడు ఆ సృష్టీదేవి, తాను అన్ని వేళలా, 

అన్ని రూపాలలో, అందరిలోనూ వుండాలని వరం అడిగింది. 

బ్రహ్మ, 'ఓ సర్వరూపా, అన్ని స్వరూపాలలో, అన్నివేళలా, అన్నిచోట్లా, అన్నిటినీ నువ్వు పొంది 

వుండు' అన్నాడు. ఆవిధంగా అమ్మ సర్వరూపా అయింది. 

దేవీ పురాణంలో, ' వేదము, యజ్ఞము, స్వర్గము అన్నీ దేవీస్వరూపాలే. ఈ స్థావరజంగమమైన 

సమస్త జగత్తూ దేవీ స్వరూపమే. దేవి అంతర్యామి, అన్నపాన స్వరూపురాలైన శాకంబరీదేవి. 

వృక్షము, భూమి, వాయువు, ఆకాశము, నీరు, అగ్ని మొదలైన అన్ని నామ రూపాలతో ఆ దేవియే 

ప్రకటితమవుతున్నది.  ఎవరైతే ఆ దేవి యొక్క ఈ సర్వరూపా తత్త్వాన్ని తెలుసుకుంటున్నారో, 

వారు ఆ దేవిలోనే లయమై పోతున్నారు.' అని చెప్పారు. 

ఆ దేవి, అన్నిటా, అన్ని కాలాలలో, అన్ని రూపాలలో, అన్ని వేళలలో ఉంటుంది కనుక, 

ఆ తల్లిని ఈ నామంలో సర్వగా అంటున్నాం. 

ఒక్క పరమేశ్వరీ తత్త్వమే బహురూపాలుగా ప్రకటితమవుతోంది, కనుక ఆ తల్లి సర్వగా. 

సర్వ ఉపాధులలో వ్యక్తమవుతున్న, ఆ సర్వగ కు వందనం.  

ఓం శ్రీ సర్వగాయై నమః  

703. సర్వమోహినీ 

అందరినీ మోహములో ముంచెత్తే స్వరూపము కనుక, ఆ శ్రీదేవిని ఈ నామంలో సర్వమోహినీ 

అంటున్నాం. ఆ జగన్మాత మోహినీ తత్త్వాన్ని గురించి ముందే చెప్పుకున్నాం. 

అమ్మది ఎంత సమ్మోహన రూపమో వర్ణించలేము. ఆ మోహపు మాయలో పడని వారు ఎవరూ లేరు. 

త్రిమూర్తులూ, దేవేంద్రాదులూ కూడా ఆ మోహాబ్ధిలో మునిగి ఆనందమును అనుభవిస్తున్న వారే. 

నారదాది మహర్షులు కూడా ఆ మోహపు సముద్రంలో మునిగి తేలినవారే. 

అమ్మ త్రైలోక్యమోహనచక్రస్వామిని. ముల్లోకాలలోనూ అమ్మ మోహానికి లొంగని వారు లేరు. 

ఘటము, పటము కానీ, బ్రహ్మము, జగత్తు కానీ వేరు వేరు అనుకోవడం అజ్ఞానం. 

అన్ని స్వరూపాలూ ఒక్కటే అని తెలిసి కూడా ఆ అజ్ఞానములో మునిగి ఉండటమే మోహము. 

కూర్మపురాణంలో, " ఈమె నా పరాశక్తి స్వరూపం. మహామాయ, బ్రహ్మరూపిణి. ఈమె వలననే నేను  

సమస్త జగత్తులనీ మోహపెట్టి సృష్టి, స్థితి, లయ కార్యములు చేస్తున్నాను" అంటాడు శంకరుడు.  

ఆ కూర్మపురాణం లోనే, దేవి హిమవంతునితో చెప్తుంది, "లోకములో శ్రుతిస్మృతులకు విరుద్ధమైన 

కాపాల, భైరవ, శాకల, గౌతమ వంటి అనేక మతాలున్నాయి. ఈ మతాలన్నీ జనులను అజ్ఞానంతో  

మోహపెడుతూనే ఉంటాయి. దానివలన జనులు మరల మరల జన్మలు ఎత్తుతూనే వుంటారు."

సూతసంహితలో, 'దైవానుగ్రహం లేని పాపాత్ములు, మాయ వలన మోహితులై, జననమరణ

చక్రంలో పరిభ్రమిస్తూనే వుంటారు. ఆ మాయామోహితులు బ్రహ్మమును తెలుసుకోలేరు' అని 

వుంది. సాగరమథన సమయంలో జగన్మోహినీ అవతారంలో ఆ మహాకామేశుడిని కూడా  

సమ్మోహన పరిచింది ఈ సర్వమోహినీ తత్త్వమే. 

సర్వమోహినీ రూపంలో జగత్తులనన్నీ తన మోహనాస్త్రంతో కట్టి వుంచింది ఆ మహాలావణ్యశేవధి.   

త్రైలోక్యమోహన శక్తిగా అందరినీ మోహింపచేస్తున్న, ఆ సర్వమోహిని కి వందనం. 

ఓం శ్రీ సర్వమోహిన్యై నమః  

704. సరస్వతీ

జ్ఞానమంటే అభిమానం వున్న దేవీ స్వరూపమే సరస్వతీ అని చెప్పబడుతోంది. 

ధౌమ్యుడు రెండు సంవత్సరాల బాలికను సరస్వతీ అన్నాడు. 

సరస్వతీ అంటే జ్ఞానాధిష్ఠాన దేవత, జ్ఞాన గంగా ప్రవాహము, సరస్వతి అనే పేరు కల నది. 

భారద్వాజస్మృతిలో, ప్రాణులందరి జిహ్వాగ్రాన వుండే వాక్స్వరూపురాలు సరస్వతీ అని అన్నారు. 

వాశిష్ఠ రామాయణంలో, "అందరి జ్ఞానదృష్టులు ఈమె వలన ప్రసరిస్తున్నాయి కనుక సరస్వతీ.

  

సర్వుల జ్ఞానదృష్టులనూ స్రవింపచేయటం వలన సరస్వతీ అనే నామం వచ్చింది", అని వుంది.   

సర్వమోహినీ నామంలో ఘటము, పటము అభేదము అని, ద్వైతభావం అజ్ఞానమనీ, అద్వైతమే 

జ్ఞానమనీ చెప్పుకున్నాం కదా. జ్ఞానమంటే పరబ్రహ్మ. మోహమంటే 'అజ్ఞానమనే మాయచే 

ఆవరించబడిన జ్ఞానము.' ఆ జ్ఞానస్వరూపమే సరస్వతి. 

'ఐం' అనే వాగ్బీజ స్వరూపమే సరస్వతి. ఐం బీజంతో జపిస్తే, సకల విద్యలూ ప్రాప్తిస్తాయి. 

సర్వుల జ్ఞానదృష్టులనూ స్రవింపచేసే, ఆ సరస్వతి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ సరస్వత్యై నమః   

705. శాస్త్రమయీ

శాస్త్రమంటే వేదము. శాస్త్రముల చేత బోధింపబడునది శాస్త్రమయీ.  

అంటే, వేదము వలన తెలియబడుచున్నది శాస్త్రమయీ అని అర్ధం. 

శ్రుతులు, స్మృతులు అన్నీ శాస్త్రాలు. వేదాంగాలైన శిక్ష, వ్యాకరణం, ఛందస్సు, నిరుక్తం, 

జ్యోతిషం, కల్పం, ఇవి అన్నీ కూడా శాస్త్రాలు. ఈ శాస్త్రముల ద్వారా తెలియబడుతున్నది 

శాస్త్రమయీ అయిన ఆ సరస్వతి. న్యాయము, తర్కము, మీమాంస, పురాణము, ధర్మము వంటి 

శాస్త్రములన్నీ ఆ సరస్వతీ స్వరూపమే. 

బ్రహ్మపురాణంలో శాస్త్రాలన్నీ ఆ పరమేశ్వరి అంగాలు అని చెప్పారు. అన్ని శాస్త్రాలూ అమ్మ 

నుంచే ఆవిర్భవించాయి. శాస్త్రమునకు విరుద్ధముగా ఏది వున్నా అది అజ్ఞానమే, భ్రమే. 

భూమి మీద నుంచి చూస్తే చంద్రుడు ప్రాదేశమాత్రంగానే (బొటనవేలు నుండి చూపుడువేలు 

వరకూ గల దూర ప్రమాణాన్ని ప్రాదేశము అంటారు) కనిపిస్తాడు. కానీ జ్యోతిషశాస్త్రములో 

చంద్రుడిని పెద్దదిగా వర్ణించారు. శాస్త్రములో చెప్పినదే సత్యము కనుక, చంద్రుడిని పెద్దదిగానే 

గ్రహించాలి. కంటికి చిన్నగా అగుపడినంత మాత్రమున చంద్రుడు చిన్నది కాదు. 

కన్ను చూసిన దానికన్నా శాస్త్రవాక్యమే సత్యము అని తెలుసుకోవాలి. 

బ్రహ్మాండపురాణంలో, "జడశక్తి రూపంలో ఆ పరమేశ్వరి వేదమంత్రాలను, వివిధ శాస్త్రములను

తన పంచదశీ స్వరూపమైన శరీరం లోని వివిధ అంగములతో  సృష్టించింది" అని చెప్పారు.  

వేదమంత్రముల రూపంలో శాస్త్రములుగా వ్యక్తమయిన, ఆ శాస్త్రమయీ కి వందనం. 

ఓం శ్రీ శాస్త్రమయ్యై నమః 

706. గుహాంబా

గుహాంబా అంటే గుహుడికి తల్లి. కుమారస్వామికి గుహుడనే నామం వుంది. 

ఈ నామంలో ఆ పరమేశ్వరిని కుమారస్వామికి జననిగా చెప్పుకుంటున్నాం. 

గుహ అంటే హృదయం. హృదయమనే గుహలో వున్న అంబ అని అర్ధం. 

ఛాయా రూపంలో హృదయకుహరంలో నివసించే జగన్మాతే గుహాంబా అని చెప్పబడుతోంది. 

గుహలో ఉంటుంది. అందరికీ వ్యక్తము కాదు. పంచకోశముల లోపల వుండే గుహలో వున్న 

పరమేశ్వరీ స్వరూపమే గుహాంబా. 

గుహ్యముగా హృదయ గుహలో ఛాయా రూపములో వున్న, ఆ గుహాంబ కు వందనం. 

ఓం శ్రీ గుహాంబాయై నమః 

707. గుహ్యరూపిణీ

గుహ్యరూపిణీ అంటే రహస్యమైన జ్ఞాన స్వరూపము కలది అని అర్ధం. 

దహరము నందు గుహ్యముగా వుండే జ్ఞాన స్వరూపము గుహ్యరూపిణీ. జ్ఞానము కంటికి కనిపించదు 

కదా. చర్మచక్షువులకు కనిపించని రహస్య జ్ఞానరూపిణి గుహ్యరూపిణీ రూపంలో వున్న అమ్మ. 

సూతసంహితలో," గురురూపమును ధరించినది, గుహ్యము. గుహ్యజ్ఞానమే రూపముగా కలది. 

ఆ గుహలో రహస్యముగా వున్న దేవిని స్తుతిస్తున్నాము" అని వుంది.  

కూర్మపురాణంలో, అన్ని ఉపనిషత్తులలో  గుహ్యోపనిషత్తు దేవీ స్వరూపము అని చెప్పారు.  

శ్రీమాత నిజస్వరూపము గుహ్యాతిగుహ్యము. ఆ గుహ్య రూపమే ఒక్కొక్కసారి ఒక్కొక్క రూపములో 

కొద్దికొద్దిగా వ్యక్తం అవుతూ ఉంటుంది. నేటికీ నేపాల్ లో అతి పురాతన శక్తిక్షేత్రమైన 

గుహ్యేశ్వరీదేవి మందిరం వుంది. అక్కడ వున్న శిలాజాన్నే గుహ్యేశ్వరీ మాత రూపంగా పూజిస్తారు. 

గుహ్యాతిగుహ్యమైన దహరకుహరంలో దాగున్న, ఆ గుహ్యరూపిణి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ గుహ్యరూపిణ్యై నమః 

------------భట్టిప్రోలు విజయలక్ష్మి

9885010650

     

136. దీక్షితా, దైత్యశమనీ, సర్వలోకవశంకరీ సర్వార్థదాత్రీ, సావిత్రీ, సచ్చిదానందరూపిణీ

  

దీక్షితా, దైత్యశమనీ, సర్వలోకవశంకరీ 
సర్వార్థదాత్రీ, సావిత్రీ, సచ్చిదానంద రూపిణీ ॥ 136 ॥

695. దీక్షితా

జ్ఞానమును కలిగించుట దీక్ష. మంత్రం ఉపదేశము చేసి పాపమును పోగొట్టుట దీక్ష. 

దీక్షితుడు, దీక్షిత అంటే దీక్ష తీసుకున్నవారు. దీక్షిత, దీక్షితుడు అంటే యజ్ఞము, క్రతువులను 

చేయు యజమాని, గురుగృహములో వుండు శిష్యుడు అని నిఘంటువులో వుంది.  

దీక్ష అంటే నిఘంటువులో ఉపనయనము, వివాహము, యజ్ఞ యాగాదులు, వ్రతములు వంటి 

క్రతువులలో ఆచరించు నియమము అనీ, మంత్రోపదేశము పొందుట అనీ వుంది. 

మంత్రదీక్షను కానీ, మరే ఇతర దీక్షను కానీ ఎవరికైనా ఇవ్వాలంటే, ముందుగా 

గురువు దీక్షితుడై ఉండాలి. అంటే ఆ మంత్రాన్ని సిద్ధింపచేసుకున్న వాడై ఉండాలి. 

అప్పుడే ఆ దీక్ష సిద్ధిస్తుంది. శ్రీమాతను గురుమూర్తీ అని ముందరి నామాల్లో చెప్పుకున్నాం. 

గురువు రూపంలో యోగ్యుడైన శిష్యుడికి మంత్రదీక్షను ఇచ్చి, పాపములను పోగొట్టునది శ్రీలలిత. 

అందుకే శ్రీమాతను ఈనామంలో దీక్షితా అని చెప్పుకుంటున్నాం. 

అధర్వణ బ్రాహ్మణములో, గురువు వద్ద విద్యను అభ్యసించినవారిని దీక్షితుడు అని చెప్పారు. 

పరానందతంత్రములో, పాపమును నశింప చేయుటకై శిష్యుని యందు దయతో 

మంత్రోపదేశమును చేయుటయే దీక్ష అని వున్నది. ఆ దీక్ష స్వీకరించిన వాడు దీక్షితుడు, దీక్షిత. 

భక్తుల యందు దయతో, గురు రూపములో దీక్షను అనుగ్రహించు, ఆ దీక్షిత కు వందనం. 

ఓం శ్రీ  దీక్షితాయై నమః  

696.  దైత్యశమనీ 

శమనము అంటే శాంతింపచేయటం, వధించటం అని అర్ధం. శమనీ అంటే శమింపచేయునది. 

దైత్యశమనీ అంటే దైత్యులను సంహరించునది అని అర్ధం. భండుడు, మహిషుడు వంటి 

రాక్షసులను సంహరించి లోకాలను ఉద్ధరించునది పరమేశ్వరి. 

దేవదానవులిద్దరూ కశ్యపప్రజాపతి సంతానమే. అదితి పుత్రులు ఆదిత్యులు,సత్వగుణప్రధానులు. 

దితి పుత్రులు దైత్యులు. దైత్యులు అధర్మపరులు. రజో, తమో గుణ ప్రధానులు. 

రావణుడు బ్రాహ్మణుడైనప్పటికీ రజోగుణం వలన అసురుడైతే, ప్రహ్లాదుడు రాక్షసుడైనప్పటికీ 

సత్త్వగుణం కలిగి భక్తుడైనాడు. సత్వగుణ ప్రధానులను అనుగ్రహించి, రజో, తమో గుణాల చేత 

పీడింపబడే దైత్యులను వధించి, శాంతింపచేసేది పరమేశ్వరి. 

దండనీతిస్థా అనే నామంలో కూడా చెప్పుకున్నాం. పరమేశ్వరి దుష్టులను కూడా ముందుగా 

సామ, దాన, భేద ఉపాయముల చేత, సరియైన ధర్మమార్గము, సత్యమార్గము, జ్ఞానమార్గములకు  

మార్చాడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. అప్పటికీ లొంగని దైత్యులను సంహరించి ఉద్ధరిస్తుంది.

అధర్మపరులైన దైత్యులను శిక్షించే, ఆ  దైత్యశమని కి వందనం.  

ఓం శ్రీ  దైత్యశమన్యై నమః  

697. సర్వలోకవశంకరీ

సర్వలోకములనూ వశము చేసుకొనునది, తన ఉపాసకులకు సర్వలోకములనూ వశము 

చేయునది అని భావం. సర్వలోకాలనూ సృష్టించింది శ్రీదేవియే. కనుక సర్వ లోకాలూ ఆ తల్లి 

అధీనంలోనే ఉంటాయి. తన ఉపాసకులకు లోకవశీకరణ శక్తి నిచ్చునది శ్రీమాత. 

ఉపాసన సిద్ధించిన వారిని చూసి లోకమంతా నమస్కరిస్తుంది. వారి ప్రజ్ఞను గుర్తించి గౌరవిస్తుంది. 

దీక్షితుడైన గురువు వద్ద మంత్రదీక్ష తీసుకుని, ఆ దీక్షను ఫలింపచేసుకున్న శిష్యుడు కూడా 

దీక్షితుడౌతాడు. ఆ రాజత్కృప వలన అట్టి దీక్షితులకు లోకాలన్నీ దాసోహమంటాయి. 

అందుకే ఈ నామంలో అమ్మను సర్వలోకవశంకరీ అంటున్నాం. 

పదునాలుగు భువన భాండాలనూ తన వశంలో ఉంచుకున్న, ఆ సర్వలోకవశంకరి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ సర్వలోకవంశకర్యై నమః  

698. సర్వార్థదాత్రీ 

ధర్మ, అర్ధ, కామ, మోక్షములను ఇచ్చునది సర్వార్థదాత్రీ. సమస్త కామ్యములనూ తీర్చునది 

అని కూడా అర్ధం. యోగ్యులైన భక్తులకు చతుర్విధ పురుషార్ధములనూ అనుగ్రహించేది శ్రీదేవి. 

దేవీపురాణంలో, అన్ని లోకములలో నాలుగు పురుషార్ధములనూ, కోరిన కోరికలనూ ఇస్తుంది 

కనుక సర్వార్ధసాధనీ అనే నామం వచ్చిందని వున్నది. సర్వార్ధ సాధనీ అన్నా, సర్వార్ధదాత్రీ 

అన్నా, వాంఛితార్ధప్రదాయినీ అన్నా, ఆ పరమేశ్వరియే. 

భక్తులకు చతుర్విధ పురుషార్ధాలనూ కటాక్షిస్తుంది కనుక ఈ నామం వచ్చింది. 

కోరిన కోరికలు తీర్చే కల్పవల్లి, ఆ సర్వార్థదాత్రి కి వందనం.

ఓం శ్రీ సర్వార్థదాత్ర్యై నమః   

699. సావిత్రీ

సూర్యునికి ప్రకాశము కలిగించే సవితృ శక్తి సావిత్రీ. లోకములను సృజించునది సావిత్రీ. 

సవిత్రం అంటే నిఘంటువులో ప్రసవకరణం అని వుంది. శంకరాచార్యుడు కూడా అమ్మను 

జగత్ప్రసూత్యై అన్నాడు. లోకములని ప్రసవించే శక్తి స్వరూపమే సావిత్రీ అని పిలువబడుతోంది.  

విష్ణుధర్మోత్తరములో, ప్రజలను ప్రసవించుటచే, సవిత అనే నామం వచ్చింది అని వుంది. 

భరద్వాజస్మృతిలో సవితకు(సూర్యుడు) ప్రకాశము అందించుట వలన, సావిత్రి అనే నామం 

వచ్చింది అని వుంది. 

దేవీపురాణంలో మాత్రం, దేవి పరిశుద్ధమైన భావములు కలది, దేవతలందరూ వేదశబ్దములతో 

అమ్మను పూజిస్తారు, కనుక అమ్మకు సావిత్రీ అనే నామం వచ్చిందని వుంది. 

దేవీభాగవతంలో, ప్రసవించే, అంటే కిందకి జారే, సమయంలో తేజస్సుగా పుట్టినది

కనుక సావిత్రీ అనే నామం కలిగిందని వుంది.  

పద్మపురాణంలో పుష్కర తీర్ధంలో వున్న దేవత సావిత్రీ అని చెప్పబడింది. 

సూర్యునికే ప్రకాశాన్నిస్తూ, జగత్తులను ప్రసవిస్తున్న, ఆ సావిత్రి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ సావిత్ర్యై నమః 

700. సచ్చిదానందరూపిణీ

సత్, చిత్, ఆనందములనే స్వరూపంగా కలది సచ్చిదానందరూపిణీ. 

ఈ మూడు లక్షణాలూ పరబ్రహ్మవి. కనుక అమ్మవారు పరబ్రహ్మ స్వరూపిణీ అయింది. 

అన్ని మంత్ర దేవతల రూపాలలోనూ కర చరణాలు, ఆయుధాలూ వర్ణింపబడి ఉంటాయి. 

కానీ ఏ మంత్రాధిదేవత రూపంలోనూ ఈ సచ్చిదానందస్వరూపం కనపడదు. 

ఈ సచ్చిదానందస్వరూపం అనుభవించి తెలుసుకోవలసినదే కానీ వర్ణింపలేనిది. 

చైతన్యము, సత్యము, ఆనందము కలబోసిన శాంతస్వరూపం ఇది. 

జీవాత్మ, పరమాత్మ లోకి లయం అయినప్పుడు కలిగే ఆనంద భావన అది. 

ఈ నామంతో అమ్మను సేవించిన వారికి పరమ ఆనందమూ, సుఖమూ కలుగుతాయి.  

సత్యమైన చైతన్యముతో ఆనందాన్ని అనుగ్రహించే, ఆ సచ్చిదానందరూపిణి కి వందనం. 

ఓం శ్రీ సచ్చిదానందరూపిణ్యై నమః 

ఇది శ్రీమతి భట్టిప్రోలు విజయలక్ష్మి వ్రాసిన శ్రీలలితావిజయం లోని 

శ్రీలలితారహస్యసహస్రనామ స్తోత్రము నందు కల 

ఏడవ వంద నామాల వివరణ

------------భట్టిప్రోలు విజయలక్ష్మి

9885010650